Overweging



Onlangs had ik een gesprek met iemand over de huidige situatie m.b.t. het corona virus.
Hij maakte de volgende opmerking: “dit is een goed moment om de derde stap in de praktijk te brengen.”
Hij is toevallig iemand die veel ervaring heeft met de 12 Stappen uit het programma van Anonieme Alcoholisten.

De derde stap is: “Wij namen het besluit onze wil en ons leven over te geven aan God, hoe ieder van ons Hem persoonlijk aanvaardt.”

Jeremia 17 7-8

Gezegend wie op de Heer vertrouwt,
Wiens toeverlaat de Heer is.
Hij is als een boom geplant aan water,
Zijn wortels reiken tot in de rivier.
Hij merkt de komst van de hitte niet op,
zijn bladeren blijven altijd groen.
Tijden van droogte deren hem niet,
steeds weer draagt hij vrucht.

Jesaja 41:10

Wees niet bang, want ik ben bij je,
vrees niet, want ik ben je God.
Ik zal je sterken, ik zal je helpen,
Je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.

Eigenlijk zouden we moeten proberen om de controle over ons eigen ego, dat de gedachte koestert het beter te weten,
te verminderen en om ons leven volledig onder de zorg van God te stellen. Dit betekend niet dat we stoppen met denken.
Het betekent dat we met God samenwerken en bidden en luisteren en dan daarnaar handelen.
Soms betekent het dat we ons vele malen per dag aan God moet overgeven, maar zo leren we.
Moge God ons allemaal nederigheid, moed, wijsheid en gevoel voor humor geven.

Orthodox Klooster in de Peel



Recently, I had a conversation with someone about our current situation with the coronavirus.
He made a comment that: this is a good time to put the Third Step into practice.
He happens to be someone who has had a greal of experience with the 12 Steps which originated in the program of Alcoholics Anonymous.

The third step is: “Made a decision to turn our will and our lives over to the care of God as we understood Him.”

Jeremiah 17:7-8 ESV / 24 helpful votes

“Blessed is the man who trusts in the Lord, whose trust is the Lord.
He is like a tree planted by water,
that sends out its roots by the stream, and does not fear when heat comes,
for its leaves remain green,
and is not anxious in the year of drought,
for it does not cease to bear fruit.”

Isaiah 41:10 ESV / 15 helpful votes

Fear not, for I am with you; be not dismayed,
for I am your God; I will strengthen you,
I will help you,
I will uphold you with my righteous right hand.


Basically, we try to lessen the control of our own egos and thinking we know better and put our lives completely in God’s care.
This doesn’t mean that we stop thinking. It means that we cooperate with God and pray and listen and then do.
Sometimes, it means giving ourselves over to God many times of day,
but that’s is how one learns. May God grant us all humility, courage, wisdom and a sense of humor.



Saint Nikephoros the Leper / Heilige Nikephoros de Melaatse

During this rather strange time, we want everyone to know that the sisters in the monastery
are continuing to do the complete cycle of services, but they are not open to the public at the moment. We have added the canon to St. Nikephoros the Leper. We have been blessed to have his relics in the monastery.
We ask his prayers at this time. He led a rather extraordinary life and was a model of patience and humility.

M. Johanna & sisters

In deze moeilijke tijd willen we iedereen laten weten dat de zusters in het klooster de dagelijkse diensten blijven doen,
maar dat deze momenteel niet toegankelijk zijn voor het publiek. We hebben de canon toegevoegd van de Heilige Nikephoros de melaatse. We zijn gezegend dat we zijn reliek in het klooster hebben.
Wij vragen om zijn gebeden. Hij leidde een bijzonder leven en stond model voor geduld en nederigheid.

M. Johanna & zusters.



Saint Nikephoros the Leper, his live.



Een orthodox klooster in de Peel

In een verbouwde boerderij in het buitengebied van Asten, is een klein klooster, een kleine leefgemeenschap van orthodoxe zusters.

Wat willen we? Waar zijn we mee bezig? Hoe leven we?

We hebben ons 'buiten' de maatschappij geplaatst en leiden een heel apart leven. Natuurlijk is er op het eerste gezicht een alledaags leven, een leven van slapen en opstaan, eten en drinken, wassen en strijken, schoonmaken, boodschappen doen en in de tuin werken. Het alledaagse leven is hier zo bijzonder omdat het diepte, kleur en betekenis krijgt door de oud-christelijke tradities, en vooral door de tradities van het orthodoxe kloosterleven. We leven alleen, dat wil zeggen ongehuwd, en tot op zekere hoogte is ook ieder van ons alleen. Monnik, in het Grieks monachos, betekent "alleen". We zijn alleen met God, en toch ook samen, met elkaar en met alle mensen verbonden. Als klein groepje hier in de Peel, lijken we geïsoleerd, maar in feite leven we sterk verbonden met andere orthodoxe kloosters hier en in het buitenland, en ook met al de monniken en monialen die door de eeuwen heen volgens dezelfde idealen hebben geleefd.

Het is hier bijzonder omdat we een nieuw kloostertje zijn, dat toch weer een deel uitmaakt van de grote familie van alle kloosters in alle tijden.

Wezenlijk is, dat we ons leven aan God hebben toegewijd, en dat ons dagelijks leven geheiligd wordt, door het streven Gods Wil te doen en door gebed.

's Morgens, 's middags en 's avonds bidden we samen in de kapel, "waar twee of drie in Mijn Naam verenigd zijn, ben Ik in hun midden". We danken God, we zingen en lezen psalmen en andere teksten uit de Schrift en uit de traditie. En verder proberen we ook zelf te bidden, overdag en 's nachts, vaak met het gebed van de Tollenaar, het "Jezus-gebed", het gebed van het hart: "Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij."

Zo hebben duizenden monniken vóór ons geleefd, in Egypte, in Klein-Azië, in Rusland, in de Balkan, in Griekenland, en zo leven er nog steeds duizenden monniken en monialen overal ter wereld.

In Griekenland is een schiereiland, de Heilige Berg Athos, waar bijna twee duizend monniken leven, in kloosters en in kluizenarijen. Eens vertelde een monnik:

"De hoge top van de Athos is voor ons een symbool voor het uiteindelijke doel van het monniksleven. De weg erheen is lang, langs ravijnen en afgronden, door ondoordringbare bossen, met moeilijkheden, ontberingen, en vaak verliest men de top uit het oog. Maar het komt er niet op aan of je de top bereikt. Het belangrijkste is dát je gaat, hóe je gaat en dat je het uiteindelijke doel kent. ...Wanneer je over die heilige Berg vertelt, dan vragen de mensen: "wat doen die monniken?" En het antwoord dat je geeft is dan: "niets; bidden en sterven." En wie die vraag stelden begrijpen het antwoord niet en vragen: "wat is dat, bidden?" En over sterven vraagt men maar liever helemaal niets.

Ja, wat doen die monniken? ... niets, geen werk, geen prestatie, geen productie, zelfs geen sociaal engagement. Wat heeft de mensheid eraan dat er een berg Athos bestaat, dat er monniken en monialen zijn?

Tenslotte kom je op een analogie: sportmensen bereiden zich jarenlang op de Olympische Spelen voor, in alle stilte, met strenge discipline. Ze voeren het menselijk lichaam tot aan de grenzen van zijn kunnen.

De monniken van de Heilige Berg onderzoeken de mogelijkheden van het menselijk hart. Tot op de bodem."